يكشنبه 03 بهمن 1395



بازگشت

دخترعشایر قهرمان کیک بوکسینگ که به تمام موانع نه گفت

يكشنبه 03 بهمن 1395



 

دخترعشایر قهرمان کیک بوکسینگ که به تمام موانع نه گفت


سوسن رشيدي، ۲۴ ساله است. دختري از عشاير کرمانشاه که نامش سال‌ها با ورزش‌هاي رزمي گره خورده است.

خورشيد که سر مي‌زند، سوسن نانش را پخته و الکش را آويخته است؛گوسفندان را به چرا می برد.وبا پشته هیزم به چادر بر می گردد.ساده وصمیمی وکلام پر صلابت عشایر را دارد.فارسی را خوب نمی تواند صحبت کند.وقتی خاطره ان روزها را بیان میکند گلویش را بغض می گیرد.

اما باشگاه‌رفتن براي سحرشکستن تابوي بزرگ ايل بود.او نقل میکند «توي عشايري بعضي وقت‌ها براي خودم رزمي تمرين مي‌کردم. نه اينکه چيز خاصي بلد باشم. يک چيزهايي از تلويزيون ديده بودم و همان‌ها را تمرين مي‌کردم. تابستان 10 سال پيش با دخترخاله‌ا‌م که ورزشکار بود رفتم باشگاه. پدرم نمي‌دونست من ميرم باشگاه. بقيه اعضاي خانواده‌ام هم اگه مي‌فهميدن با باشگاه‌رفتنم مخالفت مي‌کردن. همه توي گوش پدرمو برادرام و عموهام خونده بودن سحر معلوم نيست کجا ميره. دروغ ميگه. دخترهاي شهري گولش مي‌زنن. نذارين بره ما عشايريم، غيرت داريم؛ ورزش زشته. صورت خوشي براي يه دختر عشاير نداره که مانتو و شلوار بپوشه بره باشگاه

پدرم و مادرم تحت‌تأثير قرار مي‌گرفتن و بارها نذاشتن برم حتي يه بار يه هفته توي خونه حبسم کردن... منم آن‌قدر اصرار کردم که آخر بهشون فهموندم من واقعا ورزشو دوست دارم.

يه روزايي بود که حتي پول کرايه ماشين هم نداشتم که برم تمرين.بعضی روزها هم پولی که برای خرید نهارم بود برای کرایه ماشین میدادم.حتی برای شرکت در یکی از مسابقات مجبور شدم از همسایه مان پول قرض بگیرم

 رفتم و آن‌قدر خوب کار کردم که حالا ۹ دوره است، رده اول تا سوم قهرماني کيک‌بوکسينگ زنان ايرانم